Met als gevolg dat de smaak ervan steeds minder werd. Geprobeerd wordt nu die smaak te verbeteren, terwijl de opbrengst toch op peil blijft. Dat gebeurt aan de hand van de eigenschappen van cherrytomaten. Met de kennis over genen, DNA en inhoudsstoffen kunnen uit die smaakvolle tomaten eigenschappen ingekruisd worden in de ronde Hollandse tomaat. Na zeven jaar genomics-onderzoek is het nu tijd om te oogsten. Dat wil zeggen, gebruik te gaan maken van de uiteindelijke resultaten. Over een jaar of drie, vier kunnen er dan nieuwe smakelijker tomaten in de winkel liggen, die waarschijnlijk onder eigen naam verkocht gaan worden (te vergelijken met Elstar bij appels).

Aardappelen resistent tegen ziekten

Met genomics is het mogelijk veel sneller genen in aardappelen op te sporen , die resistentie kunnen geven tegen ziekten en plagen. Dat is nodig omdat ziekten en plagen steeds evolueren in de landbouw. Dit herbergt een potentieel gevaar in zich, want als het ras niet meer resistent is, dan gaat het meteen over zeer grote arealen (Frankrijk, Amerika, Argentinië), waar oogsten worden aangetast. Met genomics kan gerichter worden veredeld. De kans dat een veredelingsprogramma goede en succesvolle rassen gaat opleveren wordt vergroot en het opent zelfs mogelijkheden om al te gaan voorspellen voor welke segmenten in de markt je een bepaald aantal rassen wil gaan kweken (bijvoorbeeld een gele, ronde lekker smakende aardappel die goed afkookt). Met behulp van de kennis van het genoom is men erin geslaagd in relatief korte tijd al meer dan twintig nieuwe resistentiegenen te isoleren. Deze zullen moeten leiden tot aardappelen waarin niet één resistentie gen zit maar wel drie of vier waardoor de ziekteverwekker het heel erg lastig krijgt om de resistenties te doorbreken en een probleem te worden. Het zal zeker echter nog zes tot tien jaar duren voordat er met genomica verbeterde rassen in de winkel liggen.